:contentReference[oaicite:0]{index=0}, diz eklemi problemlerinin tanı ve tedavisinde kullanılan modern bir cerrahi yöntemdir. Diz eklemi, vücudun en fazla yük taşıyan yapılarından biri olduğu için zamanla aşınma, yaralanma ve dejeneratif hastalıklara açık hâle gelir. Artroskopi yöntemi, küçük kesilerden yerleştirilen kamera sistemi sayesinde eklemin içinin doğrudan görüntülenmesini ve birçok sorunun aynı anda tedavi edilmesini sağlar.
Geleneksel açık ameliyatlara kıyasla daha az doku hasarı oluşturması, daha hızlı iyileşme süreci sunması ve komplikasyon riskinin daha düşük olması nedeniyle ortopedi pratiğinde sık tercih edilen bir yöntemdir.
Diz artroskopisi, diz ekleminin iç yapılarının küçük kesiler aracılığıyla yerleştirilen ince bir kamera sistemi ile görüntülenmesi ve gerektiğinde cerrahi olarak tedavi edilmesi işlemidir. Bu yöntem sayesinde eklem içi yapılar büyütülmüş ve net bir şekilde ekrana yansıtılır.
İşlem sırasında genellikle birkaç milimetrelik 2–3 küçük kesi yeterlidir. Bu durum hem ağrının azalmasına hem de iyileşme sürecinin hızlanmasına katkı sağlar.
Diz eklemi; femur, tibia ve patella gibi kemik yapıların yanı sıra menisküsler, bağlar ve kıkırdak dokuların birleşiminden oluşur. Bu karmaşık yapı, küçük bir hasarın bile ciddi hareket kısıtlılığına yol açmasına neden olabilir.
Diz ekleminin temel yapıları arasında menisküsler, ön ve arka çapraz bağlar, eklem kıkırdağı ve sinovyal doku yer alır. Artroskopi, bu yapıların tamamını doğrudan görme ve değerlendirme imkânı sunar.

Diz artroskopisi hem tanı koymak hem de tedavi uygulamak amacıyla kullanılabilir. Görüntüleme yöntemlerinin yetersiz kaldığı durumlarda eklem içi yapılar doğrudan incelenebilir ve gerekli müdahaleler aynı seansta yapılabilir.
Menisküs yırtıkları diz artroskopisinin en sık uygulandığı durumlar arasında yer alır. Menisküsler, dizde yük dağılımını sağlayan önemli kıkırdak yapılardır. Artroskopi ile yırtığın tipi belirlenebilir, onarılabilir kısımlar dikilebilir veya hasarlı dokular temizlenebilir.
Özellikle ön çapraz bağ yaralanmaları sporcularda sık görülür ve dizde instabiliteye yol açabilir. Artroskopi ile bağ hasarı değerlendirilir ve gerekli durumlarda rekonstrüksiyon işlemleri uygulanabilir.
Eklem kıkırdağındaki hasarlar ağrı, takılma ve hareket kısıtlılığına neden olabilir. Artroskopi ile hasarlı alanlar tespit edilir ve uygun hastalarda düzeltici işlemler uygulanarak eklem yüzeyi daha sağlıklı hâle getirilir.
Travma veya dejeneratif süreçler sonucu eklem içinde serbest dolaşan küçük kemik veya kıkırdak parçaları oluşabilir. Bu durum kilitlenme, ani ağrı ve hareket kısıtlılığına yol açabilir ve artroskopi ile bu parçalar çıkarılabilir.
Eklem içini döşeyen sinovyal dokunun iltihaplanması veya kalınlaşması bazı hastalıklarda görülebilir. Artroskopi ile bu dokular temizlenebilir ve gerektiğinde biyopsi alınarak tanı konulabilir.
Diz artroskopisi genellikle planlı bir cerrahi işlem olarak gerçekleştirilir. İşlem öncesinde hastanın genel sağlık durumu değerlendirilir, görüntüleme sonuçları incelenir ve uygun anestezi yöntemi belirlenir.
İşlem sırasında diz çevresine küçük kesiler açılır, artroskop eklem içine yerleştirilir ve eklem içi sıvı ile genişletilerek görüntü netleştirilir. Gerekli cerrahi işlemler bu görüntü eşliğinde gerçekleştirilir.
Artroskopi sonrası iyileşme süreci genellikle açık ameliyatlara göre daha hızlıdır. Hastalar kısa sürede günlük yaşam aktivitelerine dönebilir. Ancak iyileşme süresi yapılan işlemin kapsamına göre değişiklik gösterebilir.